ایزد سدوم را نسپرده است حاکمی

چون روی ناوری به سوی آسمان دین

که ت گفت آن دروغ و که کرد آن منجمی؟

آن روز هیچ حکم نباشد مگر به عدل

گمراه گشته ای ز پس رهبران کور

گم نیست راه راست ولیکن تو خود گمی

هرچند جو به سوی خران به ز گندم است