هرچند جو به سوی خران به ز گندم است

ایزد سدوم را نسپرده است حاکمی

گمراه گشته ای ز پس رهبران کور

گم نیست راه راست ولیکن تو خود گمی

گندم ز جو به است سوی ما به گندمی

بد را ز نیک باز ندانی همی ازانک

جستی به جهل خویش ز جاهل معلمی