سخنت نیکو باید نه طیلسان و ردی

مباش بر سخن خویش فتنه چون طوطی

سخن نخست بیاموز و پس بده فتوی

به اسپ و جامه نیکو چرا شدی مشغول؟

سخن مجوی فزون زانکه حق توست از من

که آن ربی بود و نیست مان حلال ربی

روا بود که ز بهر سخن به مصر شوی