که کیمیای سعادت در این جهان سخن است

که آن ربی بود و نیست مان حلال ربی

روا بود که ز بهر سخن به مصر شوی

وگر همه به مثل جان و دل همی به کری

بزرجمهر چنین گفته بود با کسری

دریغ دار ز نادان سخن که نیست صواب

به پیش خوگ نهادن نه من و نه سلوی