وان را که بی بصارت یافه همی در آید

زان رفته انتهائی ز آینده ابتدائی

پس تو که روزگارت با اول است و آخر

هرچند دیر مانی میرنده همچو مائی

بر محدثیت بس باد از گشتنت گوائی

هرگز قدیم باشد جنبده مکانی؟

زین قول می بخندد شهری و روستائی