طاووس خواستندت می آفرید از اول

در جبه بهائی گر نیستی بهائی؟

تن زیر زیب و زینت جان بی جمال و رونق

با صورت رجالی بر سیرت نسائی

طاووس مردمی تو ایدون همی نمائی

از دوستی دنیا بنده امیر و شاهی

وز آرزوی مرکب خمیده چون حنائی