کدخدائی کرد نتوانی بر این ناکس عروس

همچنین آید به معکوس از قیاس مستوی

کی شوی غره بدین رنگین مزور جامه هاش

چون ز فعل زشت این بد گنده پیر آگه شوی؟

زانکه کس را نامده است از خلق ازو کدبانوی

تا نخوانیش او به صد لابه همی خواند تو را

راست چون رفتی پس او پیشت آرد بدخوی