تو گریزنده و رمنده روز و شب زین داروی

سست کردت جهل و بد دل تا نیارد جانت هیچ

گرد مردان به نیرو گشتن از بی نیروی

داروت علم است، علم حق به سوی من، ولیک

هر که بوی داروی من یابد از تو بی گمان

گویدت تو بر طریق ناصربن خسروی

شعر حجت بایدت خواندن همی گرت آرزوست