با فزونی و کمی مر هرگزی را کی سزی؟

ای طمع کرده ز نادانی به عمر هرگزی

در میان آتشی و اندر میانت آتش است

آب را چندین همی از بیم آتش چون مزی؟

گر همی خواهی که جاویدان بمانی، ای پسر،