نیک بر رس تا برون زین دز چه باید مر تو را

جز تو؟ از خاکی سرشته و خفته بر خز و بزی

از کجا اندر خزیده ستی بدین بی در حصار؟

همچنان یک روز از اینجا ناگهان بیرون خزی

آن به دست آور کنون کاندر میان این دزی

همچنین دانم نخواهد ماند برگشت زمان

موی جعدت عنبری و روی خوبت قرمزی