چون پدید آمد به خندق برق تیغ ذوالفقار

بنگر آنک گر نداری استوار، ای ناصبی

چون گریزی از علی کو شیر دین ایزد است

گر نگشته ستی به دین اندر حمار، ای ناصبی؟

گشت روی عمر و عنتر لاله زار، ای ناصبی

هر که مرد است از جهان دل با علی دارد، مگر

تو که با مردان نباشی در شمار،ای ناصبی