من منزلم و تو کاروانی»

گیتی بشنو که می چه گوید

با بی دهنی و بی زبانی

گوید که «مخسپ خوش ازیرا

هرکو سخن جهان شنوده است

خوار است به سوی او اغانی

غره چه شوی به دانش خویش؟