اقرار به بندگی او داده

از شاخ به جای برگ او ماری

گشتند رهی او ز نادانی

هر بی هنری و هر نگون ساری

بی هیچ غمی و هیچ تیماری

من گشته هزیمتی به یمگان در

بی هیچ گنه شده به زنهاری