کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 110

مردار مخور به سان ناهاری

چهرهٔ ناصرخسروشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 107

    گر باز به دام او درآویزد

    #
  2. 108

    عاری بود آن و سهمگن عاری

    #
  3. 109

    ای باز سپید و خورده کبگان را

    #
  4. 110

    مردار مخور به سان ناهاری

    انتخاب‌شده
  5. 111

    بنشین بی کار ازانکه بی کاری

    #
  6. 112

    به زانکه کنی بخیره بیگاری

    #
  7. 113

    یک سو کش سرت ازین گشن لشکر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 110 از «قصیده شماره ۲۵۶ - دیوی است جهان پیر و غداری...» است.