اگر ز هول قیامت بدل همی ترسی؟

اگرت خواب نگیرد ز بهر چاشت شبی

که در تنور نهندت هریسه یا عدسی

چرا که چشم تو تا روز هیچ نگشاید

تو کشتمند جهانی زداس مرگ بترس

کنون که زرد شده ستی چو گندم نجسی

بدان بکوش که گردنت را گشاده کند