کنون زینجا هم از رفتن همی ترسی

ر بر جستی و شست از سالیان رستی

به گاه معصیت بر اسپ ناشایست

و نابایست مر کس را نپایستی

نگشتی سیر از این عمری که اندستی

چرا آن را که ت او کرد این بلند ایوان

به طوع و رغبت ای هشیار نپرستی؟