از این پنجاه و نه بنگر چه بد حاصل

نگشتی سیر از این عمری که اندستی

چرا آن را که ت او کرد این بلند ایوان

به طوع و رغبت ای هشیار نپرستی؟

تو را اکنون که حاصل بر سر شستی

وزینجا چون توان و دست گه داری

چرا زی دشت محشر توشه نفرستی؟