اکنونیان روان و تو برجائی

مر پیری مرا ز چه قانونی؟

زیرا که روزگار دهد پیری

وز زیر روزگار تو بیرونی

زیرا که نیست جسم تو اکنونی

درویش توست خلق به عمر ایراک

از عمر بی کناره تو قارونی