ملکت نماند و گنج برافریدون

جامه است مر تو را همه صابونی

خاک است مشک و عنبر و تو خاکی

گرچه ز مشک و عنبر معجونی

ایمن مباش اگر تو فریدونی

افزونیی که خاک شود فردا

آن بی گمان کمی است نه افزونی