ای دیو دوان چرا نمی بینی

با باز زمانه چون کنی بازی

بازی رسنی نه معتمد باشد

بس بگسلد این رسنت، ایا غازی

از جهل نشیب دهر از افرازی

تازنده زمان چو دیو می تازد

تو از پس دیو خیره می تازی