کس از خوان تو سیر خورده نرفته است

جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟

که تو میزبانی نه بس نیک خوانی

ازین گفتمت من که بد میزبانی

چو سیری نیابد همی کس ز خوانت

هم آن به که کس را به خوانت نخوانی