نه بس باشیم مدت جاودانی

ز تو سیر ناگشتن من تو را بس،

جهانا، برین که ت بگفتم نشانی

چو این پنج روزم همی بس نباشی

تو می ماند خواهی و من جست خواهم

جهان گر توی پس مرا چون جهانی

جهانا، زبان تو من نیک دانم