چو زین پیش زان سان که بودی نماندی

جهان گر توی پس مرا چون جهانی

جهانا، زبان تو من نیک دانم

اگرچه تو زی عامیان بی زبانی

یقینم کزین پس بر این سان نمانی

به مردم شده ستی تو با قدر و قیمت

که زر است مردم تو را و تو کانی