درختش عیان است و بارش نهانی

تو، ای پیر، با اسپ کره جوانان

خر لنگ خود را کجا می دوانی؟

درخت خرد پیری است، ای برادر،

بیا تا ببینم چه چیز است بارت

که زردی و کوژی چو شاخ خزانی

چرا بار ناری چو خرما سخن ها؟