کنون کرد باید طلب رستگاری

زمان باز خواهدت عمر زمانی

تو اندر دم اژدهائی نگه کن

که جان را از این اژدها چون رهانی

که با تن روانی نه بی تن روانی

که تو چون روانی چنین پست منشین

که با تو نماند بسی این روانی