نویدت دهد هر زمانی به فردا

چو می بری از راه هر روز گامی

نبینی که ت افگند چون مرغ نادان

ز روز و شبان دهر در پیسه دامی؟

نویدی که آن را نباشد خرامی

که را داد تا تو همی چشم داری

فزون از لباس و شراب و طعامی؟