به هر دم کشیدن همی وام خواهی

به دنیا و دین خود اندر قوامی

جهان هرچه دادت همی باز خواهد

نهاده است بی آب رخ چون رخامی

بهر دم زدن می دهی باز وامی

کم از دم چه باشد، چو می باز خواهد

چرا چشم داری عطا زو حطامی؟