یکیت گوید کاین خلق بی شمار همه

نیوفتد ز درختی هگرز و نه ثمری

یکیت گوید یکی به عمر کم نشود

ز خلق تا ننشیند به جای او دگری

ز روزگار بزاید ز ماده ای و نری

یکیت گوید کافتاده اند چون مستان

که با ما می نشناسند از بهی بتری