از مکر خداوند همی هیچ نترسی

پس چون نکنی شکر و زیادت نلفنجی؟

امروز که شاهی و رتب فنج بیندیش

زیرا که نماند ابدی شاهی و فنجی

زان است که با بنده پر از مکر و شکنجی

اندیشه کن از بندگی امروز که بنده ت

در پیش به پای است و تو بنشسته به شنجی