بر رخ چون گل و بر زلفک چون نونی

تا از این بازی زندان نه ای آراسته

نشوم ایمن بر تو که نه مجنونی

چاه باغ است تو را تا تو چنین فتنه

مست می خورده ازین سان نبود زیرا

تو چنین بی هش و مدهوش از افیونی

دیو بدگوهر از راه ببرده ستت