که چنین با سلب و مرکب گلگونی

حال جسم ما هر چون که بود شاید

نه طبرخونی مانده است و نه زریونی

تا بدین حالک دنیی نشوی غره

سلب از ایمان بایدت همی زیرا

جز به ایمان نبود فردا میمونی

به یکی جاهل کز بیم کند نوشت