یقین بدان که چو ویران کنند حجره تو

تو یک جوال پی و گوشت و استخوان شده ای

تو را به حجر گکی تنگ در ببست حکیم

نه بند در تو چنین از چه شادمان شده ای؟

همان زمان تو بر این عالی آسمان شده ای

نهان نه ای ز بصیرت به سوی مرد خرد

اگرچه از بصر بی خرد نهان شده ای