گه سنگ چون مینا کنی وز نار بستانی ضیا

گویا ولیکن بی زبان جویا ولیکن بی وفا

گه خاک چون دیبا کنی گه شاخ پر جوزا کنی

گه خوی بد زیبا کنی از بادیه دریا کنی

فرمانبر و فرماندهی قانون شادی واندهی

هم پادشاهی هم رهی بحری، بلی، لیکن تهی

تا زنده ای بر گمرهی سازنده ای با ناسزا