خواجه مید کز خرد نفسش همی معنی برد

افلاک زیر همتت مریخ دور از صولتت

برجیس بنده طلعتت ناصر نگفتی مدحتت

گر نیستی در قوتت از بهر خواجه انتها

چون بحر او موج آورد جان پرورد دین گسترد

باقی است آنکو پرورد باداش جاویدان بقا

ای چرخ امت را قمر بحر زبانت را گهر