فریش آن منظر میمون و آن فرخنده ترمخبر

نشستستند یکجا و نبشتستند محضرها

چه دانی از بلاغتها، چه خوانی از سخاوتها

که یزدانش بداده ست آن و صد چندان و دیگرها

که منظرها ازو خوارند و در عارند مخبرها

الا یا سایه یزدان و قطب دین پیغمبر

به جود اندر چو بارانها، به خشم اندر چوتندرها