می بباید که کند مستی و بیدار کند

چون بیاغاری انگور شود، خشک زبیب

این زبیب ای عجبی مرده انگور بود

چون ورا تر کنی زنده شود اینت غریب

چه مویزی و چه انگوری، ای نیک حبیب

ما بسازیم یکی مجلس، امروزین روز

چون برون آید از مسجد آدینه خطیب