مسعود ملک آنکه به جنب هنر او

این خوی بد و عادت تو چند هزارست

خوی تو همی گردد و خویی که نگردد

خوی ملک پیلتن شیر شکارست

اندر ملکان هر چه هنر بود عوارست

آن ملکستانی که هر آن ملک که بستاند

کو تیغ بدو تیز کند ملکسپارست