وان را بزه باشد که نه در دار قرارست

آمد ملکا عید و می لعل همی گیر

کاین می سبب رستن بنیان ضرارست

می بر تو حلالست که در دار قراری

تا خاک فروتر بود و نار زبرتر

تا پیش هوا نار و هوا از پی نارست

گوشت به سوی نوش جهانگیر بزرگست