پیر ندیدم که تازه گردد و امرد

گیتی فرتوت گوژپشت دژم روی

بنگر تا چون بدیع گشت و مجدد

برنا دیدم که پیر گردد، هرگز

نرگس چون دلبریست سرش همه چشم

سرو چون معشوقه ایست تنش همه قد

لاله تو گویی چو طفلکیست دهن باز