گویی کز شرم ساختند ورا خد

حکمت او را ز نور باری جنت

همت او را ز فرق فرقد مرقد

شرم زمانی ز روی او نشود دور

گر برود رود نیل بر در قدرش

از هنرش جزر گیرد، از کرمش مد

باسش، چون نسج عنکبوت کند روی