وان شرر گویی طاووس به گرد دم خویش

قرص خورشید، فرو خفته، نگونسار بود

آتش و دود چو دنبال یکی طاووسی

که بر اندوده به طرف دم او قار بود

لولو خرد فتالیده به منقار بود

چون یکی خیمه مرجان ز برش نافه مشک

که سمنبرگ بر آن نافه عطار بود