مشرق او را شد و مغرب مر او را شده گیر

سخنی بر دلش از ملک معما نشود

گشته یک نیمه جهان او را وز همت خویش

نپسندد که بر آن نیمه توانا نشود

هرکرا شرق بود، غرب جز او را نشود

عجب از قیصرم آید، که بدان ساده دلیست

کو ز مسعود براندیشد و شیدا نشود