ابر دیبادوز، دیبا دوزد اندر بوستان

مرغ پنداری که هست اندرگلستان شیرخوار

این یکی گویا چرا شد، نارسیده، چو مسیح!

وان یکی بی شوی، چون مریم، چرا برداشت بار

باد عنبرسوز، عنبرسوزد اندر لاله زار

این یکی سوزد، ندارد آتش ومجمر به پیش

وان یکی دوزد، ندارد رشته و سوزن به کار