معشوقگانت را، گل و گلنار و یاسمن

از فر و زینت تو که پیرار بود و پار

بنگاه تو سپاه زمستان بغارتید

هم گنج شایگانت و هم در شاهوار

از دست یاره بربود از گوش گوشوار

خنیاگرانت، فاخته و عندلیب را

بشکست نای در کف و طنبور درکنار