همواره به گرد گل طیار بود نحل

و آمد شدنش باشد از اشجار به اشجار

آن گل که به گردش در نحلند فراوان

نحلش ملکانند به گرد اندر و احرار

وین گل به سوی نحل بود دایم طیار

در سایه گل باید خوردن می چون گل

تا بلبل قوالت بر خواند اشعار