چون اشک عروسیست برافتاده به رخسار

پنداری تبخاله خردک بدمیده ست

بر گرد عقیق دو لب دلبر عیار

وان قطره باران که برافتد به گل سرخ

وان قطره باران که برافتد به سر خوید

چون قطره سیمابست افتاده به زنگار

وان قطره باران که برافتد به گل زرد