بدوان از بر خویش و بپران از کف خویش

به نبیدی که لطیفست، کنون دست بیاز

گر همی خواهی بنشست، ملکوار نشین

ور همی تاختن آری به سوی خوبان تاز

بر آهوبچه، یوز و بر تیهوبچه، باز

زرستان: مشک فشان، جام ستان، بوسه بگیر

باده خور، لاله سپر، صید شکر، چوگان باز