پایش از پیش دو دستش بنهد سیصد گام

که به یک شب ز بلاساغون آید به طراز

شخ نوردیکه چو آتش بود اندر حمله

همچنان برق مجال و به روش باد مجاز

دستش از پیش دو چشمش بنهد سیصد باز

بانگ او کوه بلرزاند، چون شنه شیر

سم او سنگ بدراند، چون نیش گراز