گلبنان در بوستان چون خسروان آراسته

سنبل اندر پیش لاله چون سر زلف دراز

شاخ گل شطرنج سیمین و عقیقین گشته است

وقت شبگیران به نطع سبزه بر شطرنج باز

مرغکان چون شاعران در پیش این یازان فراز

لاله رازی شکفته پیش برگ یاسمن

چون دهان بسدین در گوش سیمین گفته راز