خواجه احمد آن رئیس عادل پیروزگر

فاخته چون موذن و آواز او بانگ نماز

وان بنفشه چون عدوی خواجه گیتی نگون

سر به زانو برنهاده رخ به نیل اندوده باز

آن فریدون فر کیخسرو دل رستم براز

هر زمان ز افراط عدل او چنان گردد کزو

زعفران گر کاری، آزد بر دو دندان گراز